Pałac w Borusowej

W Borusowej oglądać możemy zaniedbany, ale ciągle piękny, nastrojowy zespół pałacowy. Neorenesansowy pałac, wzniesiony w połowie XIX stulecia dla Adama Potockiego to mocno rozczłonkowana, murowana i potynkowana, piętrowa budowla przykryta wielopołaciowymi dachami krytymi ceramiczną dachówką. Przy północno – wschodnim narożniku wzniesiono smukłą, kwadratową wieżę o przeprutej bliźniaczymi oknami, wąskiej górnej kondygnacji i stromym daszku namiotowym o wydatnie wysuniętych okapach. Urozmaicony plan bryły podkreślają odmiennie zakomponowane elewacje dzielone wydatnymi pasami gzymsów (cokołowego, kordonowego i wieńczącego), mieszczące prostokątne okna zwieńczone uszatymi nadokniami, częściowo wzbogaconymi kluczami. Pośrodku fasady niewielki balkon, w narożu galeria o łukowo wykrojonych arkadach, otoczona pełną balustradą. Wejście prowadzi wąskim gankiem z tarasem na piętrze. Budowla okazała, a jednocześnie lekka i pogodna mieści we wnętrzu szeregi pomieszczeń ułożone w trzytrakcie, a pośrodku obszerną salę balową doświetloną pierwotnie przez przeszklony strop. Wokół pałacu – resztki XIX – wiecznego parku krajobrazowego, z okazami wiekowych drzew.Pałacyk został zbudowany w latach 1908-1809 za sprawą ówczesnego właściciela majątku Jana Bzowskiego. Jest obiektem murowanym o dwóch kondygnacjach. Składa się ze związanych ze sobą integralnie części: kwadratowego korpusu nakrytego czterospadowych dachem z dwoma ozdobnymi szczycikami i węższej od niego części wschodniej z wtopioną w jej północno-wschodni narożnik trzykondygnacyjną wieżą o strzelistym namiotowym hełmie. 


H. Lawera „Powiat dąbrowski”, Krosno 2001, s. 57