Artyści

Wiele mieszkańców Powisla Dąbrowskiego ma „duszę artysty”, działa na tym terenie sporo artystów samouków, którzy nie ukończyli szkół przygotowujących do profesjonalnej działalności artystycznej. Działają też artyści którzy zajmują się taka działalnością profesjonalnie. (Edmund Wilk, Stanisław Stroński, Krzysztof Kawa, Agnieszka Wrona-Łapa)

Czołowi artyści regionu działaja w ramach STOWARZYSZENIA TWÓRCÓW KULTURY POWIŚLA DĄBROWSKIEGO

EDMUND WILK Z DĄBROWY TARNOWSKIEJ (prezes STOWARZYSZENIA TWÓRCÓW KULTURY POWIŚLA DĄBROWSKIEGO)uprawia malarstwo olejne. Jego prace, pełne żywiołowej siły, realizmu i ekspresji, świadczą o niezwykłej swobodzie zarówno w sposobie ujęcia formy, jak posługiwania się technika olejną. Jako narzędzia używa szpachli. Technika ta daje bardzo dużą swobodę w doborze barw, tworzeniu złożonych faktur, a nawet wychodzeniu "w trzeci wymiar" przez nakładanie bardzo grubych warstw farby i modelowanej ruchem szpachli, mieszanych czasem bezpośrednio na obrazie... Bardzo ważnym elementem w jego rozwoju artystycznym są plenery malarskie z udziałem artystów zagranicznych w których uczestniczy od lat (Dorohusk, Wola Uhruska, Wierzbica, Kamieniec na Białorusi), gdzie z powodzeniem promuje gminę Dąbrowa Tarnowska.

Strona artysty: www.edmundwilk.pl

 wilk1wilk2wilk3wilk4

wilk6wilk5

 STANISŁAW STROŃSKI Z DĄBROWY TARNOWSKIEJ zajmuje się malarstwem olejnym, którego tematyką jest:

 - impresjonizm

 - malarstwo tylko szpachelką „nigdy nie używam pędzli”- powiedział pan Stanisław

 - pejzaż

 - architektura wiejska

 RZEŹBA-realistyczna, płaskorzeźba, tematyka sakralna

 stronski  2 resizestronski resizestronski3 resize

KRZYSZTOF KAWA

Firma Art-Mal jest jednoosobowym przedsięwzięciem Krzysztofa "Kawana" Kawy. Artysta tworzy od ponad 30 lat. Mimo stoickiego podejścia do życia, a właściwie wręcz "mimo woli" ma na koncie liczne wystawy. Nawet jego najwcześniejsze projekty zachowane są w doskonałym stanie, ponieważ w przeciwieństwie do większości dostępnych na rynku rękodzieła, prace Kawana zawsze wykonywane są z prawdziwych, solidnych, a co za tym idzie trwałych materiałów. Prawdziwej sztuki nie da sie "produkować"- dlatego proces twórczy jest czaso- i pracochłonny, a efekty zachwycaja kolejne pokolenia. Każdy projekt wychodzący z pod ręki Krzysztofa Kawy jest wykonywany ręcznie -od naciągnięcia płótna, czy wycięcia bloku drewna, aż po sygnaturę. Dzięki temu artysta ma pełną kontrolę nad jakością, a także nawiązuje osobistą relacje ze swoim dziełem.Każda praca Krzysztofa ma w sobie ułamek jego duszy. I ta dusza właśnie nadaje charakter nawet prostym formom. 

 kawa1kawa2kawa3

kawa4kawa5kawa6

kawa7kawa8kawa9

EWA ŁAZOWSKA Z DĄBROWY TARNOWSKIEJ absolwentka Liceum Sztuk Plastycznych na kierunku Tkactwo Artystyczne. Zajmuje się malarstwem olejnym, wykonywaniem pisanek tradycyjną metodą woskową, za które była wielokrotnie nagradzana w Regionalnym Konkursie na Pisankę i Plastykę Obrzedową.Wykonuje obrazy z kawałków materiałów oraz gobeliny tkane z wełny i innych rodzajów przędz.

lazowska1 resizelazowska resize lazowska2 resize

 

AGNIESZKA WRONA-ŁAPA 

agnieszka wrona-lapa 

  Urodziła się w 1974 r. W Dąbrowie Tarnowskiej, gdzie obecnie mieszka i pracuje w Firmie Reklamowej jako grafik. Działa w Stowarzyszeniu Twórców Kultury Powiśla Dąbrowskiego przy Dąbrowskim Domu Kultury. Uprawia rysunek, litografię, linoryt, grafikę komputerową i malarstwo. Swoje prace wystawia wraz z grupą "...cztery" oraz na wystawach w kraju i za granicą. Ostatnio została zaproszona do wystawienia swoich prac we Francji na wystawie promującej Polskę.

 Wiele prac tej autorki znajduje się w zbiorach prywatnych. W swych pracach często wykorzystuje technikę komputerową później przetwarzając ją ręcznie nadaje jej indywidualny charakter. Miesza style i techniki uzyskując indywidualną formę swoich prac. W malarstwie posługuje się techniką własną, którą nieustannie odkrywa, rozwija i tworzy przez własne poszukiwania. Agnieszka Wrona - Łapa jest niespokojnym duchem, który cięgle poszukuje i doświadcza, niezależnie od tego w jakiej technice pracuje. Przekłada swoje uczucia i wrażliwość na indywidualny język sztuki.

 BARBARA WÓJCIK

barabaraW

 Barbara Wójcik jest dyrektorem Gimnazjum im. Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Oleśnie, uczy matematyki, ukończyła Akademię Górniczo – Hutniczą w Krakowie. A przy tym pisze i maluje. Jest autorką publikacji o tematyce wychowawczej i kilku tomików poezji. Namalowała wiele obrazów, głównie olejnych. 

Maluję lub piszę w zależności od okoliczności, stanu ducha, nastroju. Czasami więcej czasu poświęcam poezji, czasami malarstwu. Myślę, że częściej maluję, kiedy mam gorsze dni, to pozwala mi się odprężyć i zapomnieć o trudnościach.

Natomiast poezja to jest chwila, coś ulotnego, co przychodzi do głowy w danym momencie, zarówno pod wpływem dobrych jak i złych emocji. Poezja jest bardziej spontaniczna, malarstwo – bardziej zaplanowane – mówi o swojej twórczości Barbara Wójcik.

Prace pani Barbary Wójcik są różnorodne tematycznie, ale przeważają wśród nich kwiaty. Jak przyznaje autorka, ona sama bardzo lubi kwiaty, często obrazy z nimi daje w prezencie znajomym i cieszą się one również dużym zainteresowaniem odbiorców. Jak mówi, kwiaty to jej trzecia pasja, po malowaniu i poezji, ich uprawa pozwala się oderwać od kierowania szkołą i matematyki, której uczy... 

- Ale mam grono osób, które proszą mnie o abstrakcje. Kiedyś nie przepadałam za nimi, ale zaczynam się przekonywać do tego rodzaju twórczości. Lubię też pejzaże, ale wymagają one wiele czasu i pracy. Bardzo lubię też malować anioły, są one szczególnie bliskie mojemu sercu. W domu mam dużą kolekcję aniołów, otaczają mnie one niemal na każdym kroku. Najrzadziej chyba maluję martwe natury, jakoś nie leżą one w mojej naturze... - podsumowuje pani Barbara. Dużo maluje również obrazów z motywami ludowymi i zalipiańskimi – chaty i kapliczki. Jak podkreśla, tym tematem zainteresowała się dzięki synowi, Konradowi, który pasjonuje się fotografowaniem. I to właśnie jego zdjęcia zachęciły ją do podjęcia tej tematyki.

 Obraz1Obraz2Obraz3

Obraz4Obraz5barbara2

 AGATA WRONA 

Agata wrona 1.jpg   Pani Agata Wrona jest pracownikiem Gminnego Zakładu Opieki Zdrowotnej w Oleśnie. Maluje głównie obrazy olejne i pastel, ma na swoim koncie kilka wystaw. Od lat współpracuje z Gminną Biblioteką Publiczną w Oleśnie. Pani Agata to pełna ciepła i osobistego uroku, niezwykle serdeczna, a przy tym równie utalentowana jak i skromna mieszkanka Olesna, która od wielu lat bezinteresownie wspiera działalność biblioteki w Oleśnie. Jest aktywną czytelniczką i członkinią dwóch działających przy bibliotece klubów. Uczestniczy we wszystkich organizowanych przez nas przedsięwzięciach, a niejednokrotnie pomaga przy ich przygotowaniu.
Jej działalność artystyczna także związana jest od samego początku z biblioteką w Oleśnie, w której miała w 2005 roku pierwszą indywidualną wystawę swojego malarstwa. Kolejna jej wystawa miała miejsce w Gminnej Bibliotece Publicznej w Mędrzechowie w 2008 roku. Jej ulubione techniki to malarstwo olejne oraz pastela, chociaż w ostatnim czasie doskonali także sztukę ikonografii. O talencie najlepiej świadczą jej liczne prace, których mała kolekcja została zaprezentowana na wystawie, reszta zaś zdobi domy wielbicieli jej talentu

 Agata wrona

agata wrona x 

ZDZISŁAW BANAŚ Rzeźbiarz urodził się i mieszka w Nieczajnej Górnej. Już jako młody chłopiec miał pewne uzdolnienia w kierunku rzeźbiarstwa - strugał drewno, pomagając w ten sposób swojemu ojcu, który dodatkowo, prócz rolnictwa zajmował się naprawą butów i drobnych sprzętów gospodarczych. Obecnie prowadzi gospodarstwo rolne, ale cały swój wolny czas dzieli pomiędzy twórczość artystyczną i działalność społeczną. Głównie rzeźbi, pisze też wiersze, najczęściej satyry polityczne, propaguje kulturę wsi Nieczajna poprzez współorganizację wystaw i spotkań z młodzieżą szkolną, podczas których dzieli się m.in. zdobieniem pisanek. Współdziała też ze Stowarzyszeniem Kobiet Wsi Nieczajna, Stowarzyszeniem Twórców Kultury Powiśla Dąbrowskiego. Jest członkiem wielu składów jury oceniającego prace konkursowe z dziedziny kultury. W swoim środowisku i nie tylko, znany jest jako społeczny animator kultury ludowej ale również propagator zespołów kolędniczych. Z ochotą przekazuje swoje prace innym, nie bacząc na zyski jakie mógłby osiągać, po prostu je sprzedając. Artysta wykonał i podarował m.in. Szkole Podstawowej w Nieczajnej płaskorzeźbę patrona Jerzego Popiełuszki. Cieszy go fakt, iż w ten sposób przyczynia się do rozpowszechniania i przekazywania gromadzonej przez całe życie wiedzy na temat kultury ludowej. Rzeźba sakralna jest głównym tematem jego dzieł. Na wystawie znalazły się rzeźby i płaskorzeźby przedstawiające m. in. Serce Pana Jezusa, Matkę Boską z Dzieciątkiem, Pana Jezusa w Ogrójcu, Chrystusa Ukrzyżowanego, Jana Pawła II, zmarłych – ojca i ukochanego brata. Jego dzieła powstają przede wszystkim z drewna lipy, bo jak sam mówi: „są to materiały łatwe do obróbki”. Ciekawostkę stanowi fakt, że artysta przy tworzeniu rzeźby nie używa żadnych materiałów łączących poszczególne elementy powstającej pracy. Wykorzystuje naturalne kształty kawałka drewna, sęki i układ słoi. W pracach łączy nie tylko rzeźbiarski talent, ale też umiejętności stolarskie, ciesielskie i snycerskie. Ta dziedzina twórczości zajmuje pokaźne miejsce w życiu Zdzisława Banasia, który mówi: „Życie ludzkie, szczególnie na wsi, jest bogate i dla wrażliwego człowieka może stanowić nieustające źródło inspiracji. Mówię o tym, dlatego, że kiedyś nie wyobrażałem sobie, iż można człowiekowi podporządkować drewno, lecz wkrótce okazało się, że nie tylko można, lecz trzeba. Rzeźba to ciężka praca, ale wdzięczna.”

 banas1 banas2 babas3

zawodu pielęgniarka środowiskowo-rodzinna, zawodowo pracuje w Samodzielnym Gminnym Zakładzie Opieki Zdrowotnej. Z zamiłowania od 15 lat zajmuje się haftem krzyżykowym, a pasją do kanwy i nici zaraziła ją koleżanka, od której otrzymała pierwsze wzory. Praca z igłą jest dla niej wspaniałym i kreatywnym sposobem na spędzenie wolnego czasu w długie zimowe wieczory, pozwalającym zatrzymać krótki żywot kwiatów na płótnie i zamknąć go w ramach obrazu. Piękno starej architektury i urok pejzażów, które tak szybko znikają z naszego krajobrazu uwiecznia w kolorach nici, sprawiając że czas zatrzymuje swój bieg. Zdarza się , że niektóre prace zajmują jej nawet pół roku. - See more at: http://www.powisledabrowskie.pl/mbp-malowane-igla-obrazy-teresy-wezowicz/#sthash.4gO6JHOJ.dpuf

 FRANCISZEK WĄTOR pochodzi z Dobrej koło Limanowej, ale od 36 lat mieszka w Oleśnie. Maluje od kilku lat, jednak dopiero od przejścia na emeryturę poświęca tej pasji więcej czasu. Wszystkie swoje umiejętności zawdzięcza wyłącznie sobie i własnym zdolnościom. Jest osobą o wielu zainteresowaniach. Oprócz malarstwa pasjonuje się ogrodnictwem- prowadzi piękny ogród, bogaty w różnorakie odmiany roślin, zwłaszcza kwiatowych. To właśnie kwiaty są najczęstszym motywem Jego obrazów. Kocha i kolekcjonuje stare, cenne przedmioty. W Jego otoczeniu jest także dużo akcentów góralskich nawiązujących do miejsca Jego urodzin i pochodzenia.

wątor1wator resize

TERESA WĘŻOWICZ

Pani Teresa Wężowicz zawodu pielęgniarka środowiskowo-rodzinna, zawodowo pracuje w Samodzielnym Gminnym Zakładzie Opieki Zdrowotnej w Dąbrowie Tarnowskiej. Z zamiłowania od 15 lat zajmuje się haftem krzyżykowym, a pasją do kanwy i nici zaraziła ją koleżanka, od której otrzymała pierwsze wzory. Praca z igłą jest dla niej wspaniałym i kreatywnym sposobem na spędzenie wolnego czasu w długie zimowe wieczory, pozwalającym zatrzymać krótki żywot kwiatów na płótnie i zamknąć go w ramach obrazu. Piękno starej architektury i urok pejzażów, które tak szybko znikają z naszego krajobrazu uwiecznia w kolorach nici, sprawiając że czas zatrzymuje swój bieg. Zdarza się , że niektóre prace zajmują jej nawet pół roku. „Dziś, kiedy rękodzielnictwo staje się niemodne, a komercja i pęd czasu nie pozwala na dłuższe skupienie uwagi – mówi pani Teresa- właśnie to hobby sprawia, że mogę się zatrzymać, przemyśleć wiele spraw, skupić uwagę na tworzeniu własnoręcznie czegoś ponadczasowego”. 

Źródło: http://www.powisledabrowskie.pl